واژه سنگنوردی ترد یا ابزارگذاری تا قبل از آن که مسیرها با بولت گشایش شوند یا سنگنوردی اسپرت به وجود بیاید، وجود نداشت. زمانی که سنگنوردی اسپرت محبوب شد، سنگنوردی ترد یا ابزارگذاری به نوعی از مد افتاد.

این مقاله سعی می کند اصول سنگنوردی ترد یا ابزارگذاری و سنگنوردی اسپرت را مقایسه کند.

سنگنوردی ترد یا ابزارگذاری چیست؟

سنگنوردی ترد یا ابزارگذاری همان طور که از نامش پیداست، نوعی سنگنوردی ست که تا دهه ۱۹۸۰ میلادی رایج بود. تا آن زمان سنگنوردی همان سنگنوردی ترد یا ابزارگذاری بود، اما بعد از محبوبیت سریع سنگنوردی اسپرت باید اسمی برای این نوع صعود انتخاب می‌شد تا آن را از روش های دیگر متمایر کند.

تفاوت سنگنوردی اسپرت با ترد یا ابزارگذاری در چیست؟

اگر بخواهیم به زبان ساده توضیح دهیم، باید بگوییم که سنگنوردی اسپرت کاملا بر روی توان فیزیکی تمرکز دارد، در حالی که سنگنوردی ترد یا ابزارگذاری ذهن فرد را نیز درگیر می کند.

یک سنگ‌نورد ترد یا ابزارگذاری باید در یافتن مسیر نیز خبره باشد، در حالی که سنگ‌نورد اسپرت برای صعود فقط باید بولت‌ها را دنبال کند.

در سنگنوردی ترد یا ابزارگذاری شما باید دانش فنی لازم در مورد کارگاه ها و مهارت ایجاد آنها را داشته باشید. در صورتی که در سنگنوردی اسپرت تنها لازم است که دانش محدودی در مورد تجهیزات داشته باشید.

در سنگنوردی اسپرت صعود کننده از سقوط و پاندولی شدن مکرر برای رد شدن از کراکس مسیر نمی ترسد. اما سنگ‌نوردان ترد یا ابزارگذاری باید مواظب باشند تا بر روی کارگاه هایی که ایجاد کرده اند شوک وارد نکنند.

سنگنوردی ترد یا ابزارگذاری همیشه باید در فضای باز و بر روی یک صخره واقعی انجام شود، جایی که هیج بولتی از قبل زده نشده است. در صورتی که می توان به طور منظم در سالن یا فضای باز به روش اسپرت سنگنوردی کرد.

حمایت میانی

حمایت میانی نقطه‌ی اتکای سنگنوردی در طول مسیر است. میانی ها به دو دسته تقسیم می شوند:

فعال(ابزارهایی با قطعات متحرک) و غیر فعال( ابزارهایی با قطعات ثابت).

کیل ها و نات ها از جمله ابزار غیر فعال هستند. از سوی دیگر فرندها و  کامالوت ها جزو ابزار‌های فعال محسوب می شوند. فرند یک نوع ابزار گشتاوری فنری ست که توسط کمپانی وایلد کانتری تولید می شود، اما از آنجایی که این ابزار برای اولین بار توسط این کمپانی به بازار عرضه شد، معمولا به هر ابزار میانی گشتاوری فنری، فرند می‌گویند.

میانی غیر فعال

استاپرها

ابزارهای غیر کوبشی به دو دسته‌ی اصلی تقسیم می شوند: ابزارهای گوه ای و گشتاوری

ابزارهای گوه‌ای مانند کیل، مخروطی فلزی هستند که معمولا به یک سیم بکسل وصل می شوند. این ابزارها بین یک شکاف یا پشت سنگ گیر می افتند. در حالی که ابزارهای گشتاوری مانند ترای‌کم بیشتر مدور هستند و برای اینکه در جای مناسب گیر کنند، باید چرخانده شوند یا به عقب و جلو حرکت داده شوند.

میانی های فعال

ابزارهای گشتاوری فنری

ابزارهایی که در ساختار آنها فنر به کار رفته، سه یا چهار دندانه خمیده دارند. زمانی که ابزار فعال می‌شود، به داخل کشیده شده و هنگامی که بار از روی آن برداشته شود، داخل شکاف باز می شود. انحنای هر دندانه‌ی‌ ابزار را به طور محکمی در شکاف نگه می دارد. اگر این ابزار در طور درستی جایگذاری شود، حتی با شوک زیاد هم از جایش خارج نخواهد شد.

نوع دیگری از ابزارهای حمایت میانی فعال که در آنها فنر تعبیه شده است، بیگ برو نام دارند. در این ابزار یک لوله‌ی منقبض در لوله دیگری قرار گرفته است، وقتی که ابزار در شکاف جای گرفت، فنر را آزاد می کنند و در نتیجه ابزار منبسط می شود و در جای خود محکم قرار می گیرد.(کارکردی شبیه میله بارفیکس دارد) بیگ‌برو‌ها در شکاف‌ها یا سوراخ های بزرگی که از ابزارهای گشتاوری بزرگترند، مورد استفاده قرار می گیرند. استفاده از بیگ بروها در صعود به سند استون یوتا بسیار رایج است.

سایر ابزارها

سنگ‌نوردان ترد یا ابزارگذاری باید به هر حمایت میانی یک تسمه و کارابین برای اتصال به طناب آویزان کنند. این بدان معناست که صعود کننده باید تعداد زیادی میانی، تسمه، کارابین به علاوه‌ی ابزار مورد نیاز برای حمایت نفر بعدی تا کارگاه را با خود حمل کند.

کسانی که به سبک ترد یا ابزارگذاری سنگنوردی می کنند، باید با هم طناب خود درمورد نحوه‌ی حمل مجموعه‌ای از ابزارهای صعود توافق کنند.

شما می توانید ابزارهای میانی و کارگاهی سنگنوردی را از دوبیسل تهیه نمایید.

قبل از صعود نحوه‌ی استفاده از ابزارهای میانی‌تان را به خوبی یاد بگیرید

قبل از آنکه با ابزارهای لوکسی مانند هگزا، ترای‌کم یا فرند پای کار بروید، مطمئن شوید که نحوه‌ی کار با هر کدام از آنها را به خوبی فرا گرفته اید. مهم ترین نکته این است که یک مربی با تجربه پیدا کنید تا به شما اصول سنگنوردی از جمله ایجاد کارگاه ایمن و ابزار‌‌گذاری را آموزش دهد.

برای شروع، ابتدا روی زمین تمرین کنید. روی زمین، پای دیواره بایستید و نحوه‌ی جایگذاری ابزارهای غیر‌کوبشی مانند فرند، هگزا و کیل را در عارضه های مختلف سنگ تمرین کنید.

سپس در مسیرهای کوتاه و آسان از ابزارهای متنوع استفاده کنید. جایگذاری فرند آسان است و استفاده زیاد از آن، به خصوص در ابتدای کار شما را تنبل می کند. به خاطر داشته باشید هنگامی که با سه انگشت و دو جای پای نا‌مناسب در ارتفاع ۲۰ متری از زمین آویزان هستید، زمان مناسبی برای کلنجار رفتن با انبوهی از ابزارها و یادگرفتن نحوه‌ی استفاده از آنها نیست.

ترجمه شده توسط تیم تولید محتوای دوبیسل

ارسال یک پاسخ

لطفا دیدگاه خود را وارد کنید!
لطفا نام خود را در اینجا وارد کنید

این سایت از اکیسمت برای کاهش هرزنامه استفاده می کند. بیاموزید که چگونه اطلاعات دیدگاه های شما پردازش می‌شوند.